Ryba, Jerzy

Zgłoszenie do artykułu: Ryba, Jerzy

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Ryba, Jerzy

Pseudonim:

Jerry

Data urodzenia:

1909

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Informacje

Autor tekstów. Uczęszczał do państwowego gimnazjum przy ul. Złotej. Jego ojciec, Symcha, był przedsiębiorcą teatralnym (przed II wojną światową właściciel i dyrektor znanego teatru żydowskiego „Scala” przy ul. Dzielnej 5, a podczas okupacji hitlerowskiej teatrów: „Eldorado”, „Femina” i „Melody Palace”). Jerzy Ryba studiował na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie pracował zawodowo jako dziennikarz. Pisał przede wszystkim dla tygodnika „Kino” – zajmował się filmem, głównie krajowym i amerykańskim, był recenzentem, przeprowadzał wywiady z gwiazdami filmowymi, polskimi i zagranicznym.

Od około 1938 r. przebywał na placówce w Paryżu, skąd przysyłał dla „Kina” korespondencje, recenzje najnowszych filmów, rozmowy z artystami i reżyserami francuskimi itp. Był autorem kilku scenariuszy filmowych, osobą bardzo znaną w środowisku filmowo-autorsko-muzycznym Warszawy. Od 1930 r. pisał teksty piosenek rewiowych (pierwsze utwory wykorzystało „Morskie Oko”); wkrótce także do polskich filmów, m.in. do Ostatniej eskapady, Puszczy, Drugiej młodości. Napisał piosenki do sztuki Koleżanki granej w Teatrze Polskim, tłumaczył teksty filmowych piosenek amerykańskich i niemieckich (m.in. z takich filmów, jak: Światła wielkiego miasta, Żona na jedną noc, Carioca, Noce moskiewskie).

Do najbardziej znanych jego piosenek można zaliczyć Jak gdyby nigdy nic, Bo to się zwykle tak zaczyna (współautorstwo), Tyrolskie tango. Był członkiem Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Białegostoku. Przebywał tam do grudnia 1939 r., potem powrócił do Warszawy. Od października 1940 r. przebywał w getcie warszawskim. Pracował podobno jako kierownik jednego z działów w urzędzie Gminy Żydowskiej. Dostarczał aktualnych tekstów satyrycznych oraz piosenek dla teatru „Femina” od chwili jego otwarcia w 1941 r., ponadto do tzw. „żywego dziennika”. Dalsze jego losy są nieznane[2].

Bibliografia