Jak się okazuje lud był nie tylko autorem ludowych piosenek, ale również ich tłumaczem, jeżeli spodobał mu się utwór napisany w niezrozumiałym języku przez jakiś inny lud. Tak stało się z piosenką o Ani pasącej pawie i nagabywanej przez przechodzących mężczyzn, która znana jest na Łemkowszczyźnie i Zamojszczyźnie, a Orkiestrze w różnych wersjach towarzyszy niemal od początku istnienia. Nie wnikając w to, który lud w tym przypadku ściągał od którego, wybraliśmy wersję z łemkowską melodią i polskimi słowami. Łemkowska przygrywka pozostała po orkiestrowym akordeoniście Mirku Dutce^[1].