W 1974 r. trzech braci Zbigniew Stefański, Jan Stefański i Jacek Stefański oraz Maksymilian Ziętek założyło w Chęcinach pod Kielcami grupę muzyczną pod nazwą „Kant”. Dzięki współpracy z klubem Merkury i opiece Szymona Szymańskiego i Joanny Jung zespól stał się popularny w regionie, a później brał udział w konkursach piosenki śpiewanej. Występował także w programach telewizyjnych „Szansonada” i „Siódemka”.

Klimat muzyki tworzyło dziwne instrumentarium: Zbigniew Stefański gitara dwunastostrunowa akustyczna, Jacek Stefański na fletach prostych, przy czym potrafił grać na dwóch fletach jednocześnie. Śpiewał Zbyszek, w chórkach dołączali do niego inni. Jacek czasami prowadził drugi głos.

Na początku lat 80 tych Jacek Stefański i Jan Stefański wyjechali do Gdańska i rozpoczęli karierę jako duet braci Stefańskich.

9 sierpnia 1983 r. Jacek Stefański został zamordowany przez tzw „nieznanych sprawców” – jego nazwisko znajduje się na liście ofiar stanu wojennego. Aby uczcić pamięć brata Jan i Zbigniew postanowili kontynuować karierę muzyczną tym razem bez Jacka – stąd nazwa zespołu. Dołączyli do nich Jarosław „Horacy” Chrząstek i Krzysztof „Lumbago” Górski.

14 lutego 1996 r. zmarł Jan Stefański, a Zbigniew kontynuuje działalność muzyczną i jest liderem zespołu. „Bez Jacka” wykonują klimatyczne piosenki do tekstów Zbigniewa Stefańskiego i polskich poetów szczególnie Bolesława Leśmiana

W dniu 15 sierpnia 2009 r. lider grupy Bez Jacka Zbyszek Maria Stefański został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. Był pierwszym artystą z tego środowiska piosenki wyróżniony tak wysokim odznaczeniem^[1].