Polski zespół rockowy działający w latach 1986–1993, założony przez Stanisława Holaka. Grupa powstała z fascynacji brytyjską sceną niezależną związaną z wytwórnią Rough Trade (m.in. The Smiths, Aztec Camera), amerykańskim tradycyjnym rockiem oraz australijską sceną gitarową (m.in. The Church, The Go-Betweens). Nazwa zespołu stanowiła polskie odniesienie do australijskiej formacji Painters & Dockers.

W pierwszym okresie działalności skład zespołu tworzyli muzycy z Mogilna, Piły i Poznania: Stanisław Holak (gitara, wokal), Witold Urbański (gitara basowa), Krzysztof Krąkowski (gitara, wokal), Marek Bieganowski (perkusja), Andrzej Komasiński (instrumenty klawiszowe) oraz Witold Niedziejko (saksofon). Po nagraniu utworu „To nie ja” zespół rozpoczął współpracę z Rozgłośnią Harcerską oraz Programem IV Polskiego Radia. W 1988 roku ogólnopolską popularność zdobył utwór „Po prostu pastelowe”, który trafił na listy przebojów Programu III Polskiego Radia i Rozgłośni Harcerskiej. Zespół występował również na festiwalach, m.in. Poza Kontrolą w Warszawie oraz Nowej Scenie w Trójmieście.

Na początku 1989 roku grupa zarejestrowała w Studio S4 materiał na debiutancki album, którego producentem był Leszek Kamiński. Planowana publikacja przez Polskie Nagrania nie doszła do skutku. Po występie na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu zespół zawiesił działalność.

W 1990 roku Malarze i Żołnierze reaktywowali się w zmienionym składzie, bez instrumentów klawiszowych i saksofonu, z perkusistą Michałem Zybałą. W tym okresie nagrali album Jedynka (1991), wydany przez Love Production, promowany m.in. singlem „Przytulana” oraz występami telewizyjnymi. W 1993 roku zarejestrowano materiał na kolejną płytę, jednak po odejściu Witolda Urbańskiego zespół zakończył działalność.

W 2014 roku ukazał się album Pięćdziesiątka (Thin Man Records), zawierający nowe interpretacje utworów zespołu w wykonaniu Stanisława Holaka i zaproszonych gości^[1].