Polski kompozytor i pianista.Kształcenie muzyczne rozpoczął pod kierunkiem Stanisława Raube, następnie uczył się w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej przy ul. Profesorskiej w Warszawie. W 1965 r. ukończył studia w Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina (ówczesnej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej) w klasie kompozycji Kazimierz Sikorski oraz fortepianu Natalia Hornowska; dyplom pianistyczny uzyskał z wyróżnieniem. W latach 1967–1968 studiował w Eastman School of Music w USA w klasach Samuel Adler (kompozycja) i Eugene List (fortepian).

Po ukończeniu studiów prowadził działalność koncertową w duecie fortepianowym z Jerzy Derfel. Występował m.in. na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1969, 1970) oraz za granicą. W 1967 r. związał się ze Studencki Teatr Satyryków w Warszawie. Na przełomie lat 60. i 70. wykładał w swojej macierzystej uczelni.

Jest członkiem Związek Kompozytorów Polskich; pełnił funkcję wiceprezesa (1991–1993) oraz prezesa (1993–1999).

Tworzył muzykę koncertową, teatralną, filmową, radiową i telewizyjną, a także piosenki. Jego utwory wykonywali m.in. Ewa Dałkowska, Kinga Ilgner, Wojciech Młynarski, Jerzy Połomski, Łucja Prus, Joanna Rawik, Danuta Rinn, Zbigniew Wodecki, a także zespół Affabre Concinui.

Otrzymał m.in. wyróżnienie na konkursie im. Karol Szymanowski (1982), I nagrodę na Konkursie Kompozytorskim w ramach Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie (1996), nagrodę na festiwalu Dwa Teatry (2003) oraz „Złoty Mikrofon” (1989). W 2013 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski^[1].