Rimbaud to muzyczny trójnóg o drapieżnym instynkcie elektro-freejazzowo-punkowym. To trzy osobowości – trzy wektory – trzy różne dynamiki. Każdy podąża po innej trajektorii. Jednak różne środki wyrazu i stylistyki, wyróżniające tych trzech artystów, tworzą tu pełną transu i zaskoczeń strukturę.

Rimbaud to muzyczna odpowiedź na wizjonerskie utwory francuskiego poety. Intensywne, gwałtowne i barwne wizje literackie Artura Rimabud prowokują artystów do poszukiwania dźwiękowych ekwiwalentów bezkresnych przestrzeni, intymnego szeptu, obsesyjnych repetycji, niszczących uderzeń morskich fal^[1].