Działacz socjalistyczny i niepodległościowy, członek Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej, więzień carski, działacz Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego, żołnierz 1 pułku Legii Cudzoziemskiej. Od sierpnia 1914 r. w Legionach; w okresie od września do grudnia 1914 r. szef żandarmerii polowej I Brygady. Uczestnik walk m.in. pod Nowym Korczynem, Konarami i Laskami; dowódca batalionu 5 pp. Internowany w Beniaminowie. Redaktor pisemka humorystycznego „Sprzymierzeniec”. Od 1918 r. w Wojsku Polskim. Dowódca pułku w czasie wojny polsko-bolszewickiej. W okresie 1926–1930 dowódca 38 pp w Przemyślu. Od 1931 r. komendant więzienia brzeskiego. W latach 1931–1939 wojewoda poleski. We wrześniu 1939 r. generalny komisarz cywilny przy Naczelnym Wodzu. Internowany w Rumunii. W 1945 r. deportowany do Polski. Sądzony 10–14 kwietnia 1953 r. Skazany na karę śmierci, która następnie została zmieniona na 10 lat więzienia. Zwolniony w 1955 r^[1].