Zespół wokalny założony w warszawskiej synagodze przy ul. Twardej 6, składający się z 40 chłopców śpiewających sopranem i altem oraz dwudziestu dorosłych tenorów i basów. Kierowany był wiele lat przez dyrygenta Abrahama Dawidowicza. Uczestniczył we wszystkich obrzędach rytualnych, ponadto brał udział w koncertach publicznych świeckiej i religijnej muzyki żydowskiej. Chór stał się szybko szkołą kantorów, z której wywodzili się m.in. tacy jego członkowie – kantorzy, jak Abraham Barkin (1882–1939), który zdobył sławę w Kanadzie, Jaakow Goldstein – początkowo chórzysta, następnie drugi kantor w synagodze Nożyków, a w końcu światowej sławy śpiewak, występujący w Wielkiej Brytanii i USA. Podobnie przebiegała kariera innego śpiewaka chóru – Jakuba Lichtermana, który szybko objął stanowisko drugiego kantora, a po II wojnie światowej był czołowym kantorem w Republice Południowej Afryki. Wybitne walory chóru synagogi Nożyków podnosiły osobistości ze świata kultury żydowskiej, m.in. Mejer Bałaban. Chór zakończył działalność wraz z wybuchem II wojny światowej^[1].