Drukarnia Narodowa jest znana na rynku od prawie 150 lat. Założycielem drukarni był Franciszek Xawery Pobudkiewicz, który w roku 1858 na podstawie uzyskanej koncesji uruchomił w Samborze drukarnię, którą w 1861 roku przeniósł do Krakowa i uruchomił pod nazwą „Drukarnia Narodowa Franciszka Xawerego Pobudkiewicza”.

W czasach tych ręcznie składano książki, czasopisma i gazety. Drukarnia posiadała jedną maszynę arkuszową, tzw. „pospieszną” Siegla i dwie prasy ręczne. W roku 1895 wymienione zostało całkowicie wyposażenie drukarni, zakupiono m.in. maszynę pospieszną Angera z Wiednia i pedałówkę.

W roku 1895 drukarnia przystąpiła do druku „Dziennika Krakowskiego”, a w roku 1897 rozpoczął się druk tygodnika literackiego „Życie” skupiającego twórców Młodej Polski.

W kwietniu 1899 roku sprowadzono nową maszynę pospieszną oraz tzw. Amerykankę. Jako napęd maszyn zastosowano prąd elektryczny, co wywołało sensację w Krakowie. W 1900 r. sprowadzono maszynę zecerską systemu „Monoline”. Była to pierwsza tego rodzaju maszyna zecerska w Krakowie. W tym okresie drukowano zwłaszcza dzienniki i tygodniki krakowskie, m.in. „Naprzód”, „Krytyka” i „Prawda”.

Z końcem roku 1904 drukarnia wzięła udział w organizowanej przez Towarzystwo Polskiej Sztuki Stosowanej wystawie i została wyróżniona brązowym medalem Ministerstwa Przemysłu.

W chwili wybuchu I Wojny Światowej drukarnia zatrudniała 64 osoby i zaliczała się do największych w Krakowie. W czasie trwania działań wojennych drukowano głównie na zlecenie władz wojskowych. Po przeniesieniu się do Krakowa naczelnego Komitetu Narodowego z Wiednia rozpoczęto druk „Polskiego Tygodnika Ilustrowanego”.

W roku 1920 sprowadzono maszynę do druku rotograwiurowego. Drukarnia mogła podjąć się druku wielobarwnego. W roku 1930 zainstalowano maszynę rotacyjną o 4 cylindrach, rozbudowano introligatornię i przygotowalnię, uruchomiono laboratorium fotograficzne.

Po II Wojnie Światowej drukarnia została upaństwowiona. W ciągu kilkudziesięciu lat zasłużyła się dla polskiego drukarstwa kształcąc i wychowując szerokie grono poligrafów. Do znaczących publikacji należą między innymi: album „Wit Stwosz”, „Zbiory Zamku Królewskiego na Wawelu”, „Arrasy Królewskie”, „Dzieła Wszystkie” Mikołaja Kopernika, „Dzieła Wszystkie” Jana Kochanowskiego^[1].