Śpiewak. Naukę śpiewu operowego rozpoczął u Stefana Dudzińskiego. Debiutował 31 października 1915 r. w teatrze „Nowości” w operetce Polska krew Oskara Nedbala i osiągnął ogromny sukces. Wiosną następnego roku wystąpił w operze w Teatrze Wielkim. Na scenie tej śpiewał w czołowych partiach tenorowych od 1916 do 1931 r. Szybko zyskał miano jednego z największych polskich śpiewaków. Jego kariera postępowała w błyskawicznym tempie. Śpiewał główne partie w najbardziej znanych operach. Wielokrotnie występował za granicą – w Hiszpanii, Portugalii, we Włoszech, Rumunii, Czechosłowacji, Jugosławii.

W latach trzydziestych występował głównie w teatrach rewiowych, gdyż zaczął powoli tracić głos. Zagrał w kilku filmach (Księżna Łowicka, Ziemia obiecana i innych). W latach 1936–1938 śpiewał ponownie w Teatrze Wielkim. Dokonał nagrań dla wytwórni „His Master’s Voice”, „Syreny Record”, „Polskiej Płyty”, „Odeonu”. Jego największym sukcesem śpiewaczym i jednocześnie aktorskim była rola Otella w operze Giuseppe Verdi’ego w Teatrze Wielkim w Warszawie. Po II wojnie światowej pracował w Teatrze Wielkim jako kierownik statystów^[1].