Śpiewaczka. Karierę rozpoczęła w 1893 r. Od 1901 r. występowała w teatrze operetkowym „Nowości” w Warszawie, często wyjeżdżała do Rosji na tournée, w końcu przeniosła się na stałe do teatru „Cristal Palace” w Petersburgu. W Rosji odnosiła wielkie sukcesy; poza Petersburgiem śpiewała najczęściej w Moskwie, ponadto w Kijowie, Odessie, Charkowie.

W okresie największego powodzenia dokonała nagrań płytowych dla „Syreny Record” w repertuarze operetkowym. Gościnnie śpiewała w Warszawie, m.in. w Filharmonii i Teatrze Wielkim. W 1913 r. wystąpiła także w Londynie. Po I wojnie światowej powróciła do Polski; zaczęła ponownie występować w teatrze „Nowości”. W 1923 r. śpiewała w operze w Bukareszcie, w latach 1924–1925 w Teatrze Wielkim w Wilnie, natomiast od 1926 r. w Teatrze Niewiarowskiej w Warszawie. Koncertowała w wielu miastach, także za granicą (Nicea, Ryga).

Była niezwykle popularną artystką operetkową, dysponowała pięknym sopranowym głosem dobrej szkoły, zdolnościami aktorskimi, grała na fortepianie, słynęła także z umiejętności artystycznego gwizdania. Nazywana była „słowikiem warszawskim”^[1].