Prelegent, generał Wojska Polskiego. Urodzony w 1889 r. Działacz niepodległościowy, oficer I Brygady Legionów, bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego. W 1917 r. internowany, przebywał w obozach jenieckich w Niemczech. Zwolniony w listopadzie 1918 r., powrócił do kraju i został dowódcą okręgu chełmskiego Wojska Polskiego. Następnie stanął na czele I pułku szwoleżerów w brygadzie kawalerii gen. Beliny-Prażmowskiego. Brał udział w ofensywie na Wilno i w jego zdobyciu. Od 1920 r. dowodził IV Brygadą Kawalerii, którą prowadził na froncie podczas wojny polsko-sowieckiej, m.in. w bitwach pod Beresteczkiem i Zawidczami. Był współorganizatorem przewrotu majowego w 1926 r. Od 1930 r. pełnił funkcję Inspektora Armii, zaś od 1936 r. Inspektora Obrony Powietrznej Państwa; był także prezesem Polskiej Ligi Morskiej i Kolonialnej. Zginął tragicznie w katastrofie lotniczej pod Gdynią^[1].