Utwór pochodzi z Zarudzia, miejscowości koło Zamościa. Jak powstawały pieśni ludowe? Niektóre improwizowano (np. przyśpiewki), inne komponowano, by upamiętnić jakieś prawdziwe wydarzenia. Są też i takie, które przypominają rzeczne kamienie – stare, okrągłe, wyszlifowane przez niezliczone wykonania do gładkich symboli. Ich wątki snują się jak sny, czasem nielogicznie, dziwnie. Jak w tej balladzie. Paw jest ludowym symbolem macierzyństwa, nieśmiertelności i bogactwa, więc piosenka ta jest niewątpliwie ludowym erotykiem. Współcześnie jednak paw bywa również kojarzony z pychą, nieszczęściem i śmiercią. Te konotacje mogą jej nadać nieoczekiwany, niepokojący wymiar. Tak ewoluują znaczenia symboli a z nimi zakorzeniony w nas sens ludowych ballad. Pojawiają się pytania o konieczność docierania do ich pierwotnych sensów, a z drugiej strony o potrzebę życia ludowych piosenek w nowych kontekstach^[1].