Jan III Sobieski za swojego życia nie doczekał się pieśni na swój temat w swojej ojczyźnie, choć powstało wiele utworów w epice jugosłowiańskiej. Dopiero po śmierci króla powstały różne panegiryki śpiewane oraz rymowane na temat wiedeńskiej victorii, między innymi Trąba wiekopomnej pamięci i sławy Jana III wiedeńską i parkańską victorię opiewająca. Śpiewano ponadto na melodię z Wesela Figara taką dyrdymałkę:

Płaci luba śpiewaj pochwały

Jana, bitnego wojarza

Niech z radością i lud cały

To słodkie imię powtarza.

Autora grafomańskiej pieśni Pieśń o wyprawie wiedeńskiej nie udało się ustalić. Ale nie zawiedli wędrowni dziadowie. Na melodię nabożnej kantyczki (bo to był najprostszy sposób na popularyzację) powstała ta właśnie pieśń, którą następnie lud do swoich śpiewników zagarnął i do dziś przechował^[1].