Zgłoszenie do artykułu: Pronit

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Nazwa:

Pronit

Polskie Nagrania Pronit

Typ wydawcy:

wydawnictwo

Informacje

Zakłady Tworzyw Sztucznych Pronit-Pionki (ZTS Pronit) wywodzą się z powstałej w 1923 r. Państwowej Wytwórni Prochu i Materiałów Kruszących (PWPiMK), ulokowanej w Puszczy Kozienickiej koło wsi Zagożdżon. Nazwę wioski przemianowano w 1932 r. na Pionki.

Do rozpoczęcia II wojny światowej Państwowa Wytwórnia Prochu produkowała głównie materiały wybuchowe na potrzeby Wojska Polskiego.

W czasach powojennych rozszerzono asortyment produkcji fabryki, formując nowe zakłady wchodzące w jej struktury, rozpoczęto produkcję tworzyw sztucznych, klejów itp.

Zakład posiadał kilka wydziałów w tym:

– Zakład PA – Produkcja nitrocelulozy oraz tworzyw melaminowych,

– Zakład PZ – Produkcja górniczych materiałów wybuchowych oraz nitrogliceryny (obecnie wydział Cu – ZPS),

– Zakład PH – Obecnie ZPS (produkcja wojskowa),

– Zakład PG – Obecnie ZPS (prochy bezdymne i kleje),

– Zakład PL – Obecnie FAM-Pionki (amunicja myśliwska).

Z czasem postanowiono rozpocząć produkcję polichlorku winylu, oraz utworzono tłocznię płyt gramofonowych. W zakładach Pronit tłoczono płyty winylowe na zlecenie wydawnictw muzycznych:

– Tonpress KAW,

– Wifon wyd. PRiTV,

– Polton,

– Veriton,

– PWM Edition,

– PolJazz PSJ,

– Polskie Nagrania,

– Savitor.

Firma wydawała również płyty pod własną marką „Pronit”. Tłoczenie płyt gramofonowych kontynuowano do początku lat 90. XX w. Znaczną część katalogu wykupiła Agencja Artystyczna MTJ[1].

Bibliografia

1. 

http://pl.wikipedia.org/wiki/Pronit
Wikipedia, wolna encyklopedia [odczyt: 12.04.2017].