Śpiewaczka. Debiutowała w operetce na Dynasach w Warszawie w 1907 r. W 1909 r. występowała w warszawskich kabaretach: „Parisiana” i „Chochlik”. Następnie grała w Radomiu i Kielcach. W 1912 r. należała do zespołu operetkowego w Sosnowcu, potem we Lwowie. Na dłużej zatrzymała się w zespole Juliana Myszkowskiego w Kaliszu (1912–1913).

W kolejnym sezonie śpiewała w operetce w Łodzi oraz występowała gościnnie w Kijowie. W latach 1916–1918 była artystką teatru w Lublinie, potem przeniosła się do Krakowa i występowała tam w Teatrze Powszechnym. W latach 1921–1922 grała w Warszawie w Teatrze Letnim i „Wodewilu”, potem kolejno w: Krakowie, w Teatrze Wielkim w Wilnie (sezon 1922/1923), Teatrze im. Aleksandra Fredry w Warszawie (1924 r.), warszawskich „Nowościach” (sezon 1927/ 1928), na scenach Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej – w Teatrze Polskim i Nowym (1934–1937) oraz w Teatrze Narodowym (1938–1939).

Była znaną primadonną operetkową, miała w dorobku tytułowe role w wielu operetkach, występowała także w Halce (w partii Zofii). Po II wojnie światowej nie kontynuowała pracy artystycznej. „Primadonną w [...] operetkach była Loda Rogińska. Obdarzona bardzo pięknym głosem i zdolnościami aktorskimi [...]”. (Ludwik Sempoliński: Wielcy artyści małych scen).