Dyrygent. Studiował w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Podczas studiów rozpoczął pracę dyrygencką w Teatrze Wielkim.

Od 1906 r. przez 10 kolejnych lat prowadził Orkiestrę Warszawskiej Straży Ogniowej. Postawił ją na bardzo wysokim poziomie, umożliwiającym uczestnictwo w przedstawieniach operowych w Teatrze Wielkim. W 1912 r. orkiestrę przekształcił w wielką dętą orkiestrę symfoniczną (koncertowała pod jego dyrekcją w Filharmonii Warszawskiej). Orkiestra prawdopodobnie pod jego dyrekcją dokonała nagrań płytowych dla „Syreny Record”. W latach 1914–1915 był jednym z dyrygentów w Teatrze Wielkim, wystawił operę Karola Kurpińskiego Jadwiga.

Po odzyskaniu niepodległości kierował orkiestrą 1 pułku Ułanów Krechowieckich, a następnie orkiestrą dętą garnizonu warszawskiego. Zespoły te zostały w 1923 r. przekształcone w Orkiestrę Reprezentacyjną Wojska Polskiego.

W latach 1925–1939 był dyrygentem Reprezentacyjnej Orkiestry Policji Państwowej, z którą dokonał nagrań płytowych dla „Syreny Record”. Dyrygował orkiestrami w teatrach, m.in. w Operze „Buffo”, wykładał też instrumentację na orkiestrę dętą w Państwowym Konserwatorium Muzycznym.

Po II wojnie światowej był wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, pracował jako dyrygent orkiestry i chóru Centralnego Domu Wojska Polskiego. Kierował ponadto orkiestrą Związku Zawodowego Kolejarzy, a ponadto prowadził operę objazdową „ARTOS-u”^[1].