Zespół jazzowy utworzony w lutym 1981 r. w Poznaniu w składzie: Krzesimir Dębski – vno, lider, Krzysztof Przybyłowicz – dr., Janusz Skowron – pf., Zbigniew Wrombel – bg. Debiutował w klubach studenckich Poznania. W tym samym roku zagrał na Studenckim Festiwalu Jazzowym „Jazz nad Odrą” we Wrocławiu.

Rok później wystąpił tam ponownie jako kwintet w składzie: Krzesimir Dębski – vno, lider, Zbigniew Lewandowski – dr., Andrzej Olejniczak – ten. sxf., sopr. sxf., Janusz Skowron – pf., Krzysztof Ścierański – bg. W 1984 r. był triem: Krzesimir Dębski – vno, lider, Krzysztof Przybyłowicz – dr., Krzysztof Ścierański – bg., a w 1986 r. kwartetem: Krzesimir Dębski – vno, lider, Andrzej Jagodziński – pf., Krzysztof Przybyłowicz – dr., Zbigniew Wrombel – bg.

Wraz ze zmianami personalnymi zmieniała się także stylistyka zespołu. Uczestniczył w Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym „Jazz Jamboree” w Warszawie w 1981 r. i w latach 1983–1986 oraz w wielu festiwalach za granicą, m.in. w Debreczynie (Węgry), Norymberdze (RFN), Paryżu i Le Mans (Francja), Montrealu (Kanada), Bratysławie i Pradze (Czechosłowacja), Kongsbergu (Norwegia), Reno (USA) i Hadze (Holandia). Koncertował także w Szwajcarii, Austrii, Szwecji, ZSRR i Finlandii.

Dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i płytowych. Wziął udział w nagraniu muzyki do filmu Potrzask (reż. Józef Malocha). Był jednym z najpopularniejszych zespołów polskiego jazzu lat 80. Zdobył I nagrodę w konkursie jazzowym w Hoeilaart (Belgia) w 1983 r., nagrodę Sekcji Publicystów Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego w 1983 r. i tytuł najlepszego zespołu w ankiecie Jazz Top magazynu „Jazz Forum” w latach 1983–1986. Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji „Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej” odcinek 131 (reż. Ryszard Wolański). Rozwiązał się w 1988 r^[1].