Śpiewnik polski

Zgłoszenie do artykułu: Śpiewnik polski

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:

Śpiewnik polski Wacholc, Maria (wybór)
Drabecka, Maria (projekt okładki)
Bogdan, Magdalena (opracowanie muzyczne)
Duda, Krystyna (opracowanie muzyczne)
Meyer, Maria (opracowanie muzyczne)
Wojakowski, Wojciech (opracowanie muzyczne)
Stokowska, Magdalena (redakcja)
Milczewska, Elżbieta (redakcja techniczna)
Mingin, Ewa (korekta) Oznaczenie autora wg wydawcy: Wacholc Maria Uzupełnienie: wybór pieśni i komentarze Maria Wacholc; projekt okładki i strony tytułowej Maria Drabecka; grafika nutowa Magdalena Bogdan, Krystyna Duda, Wojciech Wojakowski; redakcja Magdalena Stokowska; redakcja techniczna Elżbieta Milczewska; korekta Ewa Mingin

Data wydania:

1991

Miejsce wydania:

Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne

Data druku:

kwiecień 1991

Miejsce druku:

Bydgoszcz: Zakłady Graficzne im. Komisji Edukacji Narodowej

ISBN:

8302046310

Typ publikacji:

śpiewnik

Sygnatura:

Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” S264

Infomacje

Publikacja została wydana dla uczczenia dwusetnej rocznicy uchwalenia Konstytucji Trzeciego Maja. Zawiera wybór pieśni patriotycznych i żołnierskich, ale także religijnych (wśród nich kolęd), harcerskich, ludowych oraz towarzyskich. Znalazło się w niej także kilka dzieł najwybitniejszych kompozytorów polskich – łącznie 106 utworów. Pieśni opatrzone zostały akompaniamentem opracowanym w taki sposób, by mogły go wykonać osoby mniej zaawansowane w grze na fortepianie. W większości akompaniamentów w partii prawej ręki prowadzona jest melodia, co ułatwia śpiew wspierając go intonacyjnie. Partia fortepianowa może być wykonywana jako samoistny utwór nadający się do domowego muzykowania. Osoby lepiej grające będą mogły samodzielnie wzbogacić brzmienie akompaniamentu, na przykład przez dodanie oktaw w basie czy uzupełnienie akordów.

Pieśni uszeregowano w układzie chronologicznym – od Bogurodzicy do Żeby Polska była Polską – stosując niewielkie odstępstwa od tej zasady, gdy chodziło o zgrupowanie utworów jednego charakteru, jak kolędy czy piosenki ludowe, które powstawały w różnym czasie.

Każde dzieło opatrzono komentarzem podającym genezę powstania i informacje związane z jego społecznym funkcjonowaniem. W wielu przypadkach autorstwo pozostało jednak anonimowe.

O zamieszczeniu danej pieśni w zbiorze decydowała przede wszystkim ranga historyczna i ogólnonarodowa popularność, a równocześnie jej wartość artystyczna i przystępność wykonawcza.

Dostęp