Po Lwowie włóczył się w okresie międzywojennym popularny łazik-wagabunda (zwany wariatuńcio), odziany w łachmany. Zwykł wsiadać do tramwaju, jechał jeden lub kilka przystanków, śpiewał parę kupletów i wysiadał, by przesiąść się do innego tramwaju. Nazywano go Buwajem od zwrotu buwaj ty zdorowa, którego używał w pierwszej, najczęściej śpiewanej zwrotce. Wszystkie kuplety śpiewał na tę samą, popularną we Lwowie melodię. Zadowalał się drobnymi datkami pieniężnymi od przypadkowych słuchaczy. Był bardzo popularny i lubiany. Słowa prawdopodobnie układał sam^[1].