Aktor. Od 1926 r. grał w Teatrze Narodowym w Warszawie. W latach 1929–1932 był aktorem teatrów wileńskich; po powrocie do Warszawy występował m.in. w Teatrze Polskim, Ateneum, Wielkim, Kameralnym, Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej, Narodowym, Nowym i in. Brał udział w słuchowiskach Polskiego Radia. Należał do grona najwybitniejszych i najwyżej cenionych aktorów dramatycznych międzywojnia; wybitną pozycję zagwarantowały mu role z repertuaru romantycznego, podkreślano jego piękny głos, wybitną inteligencję sceniczną. Od 1946 r. do śmierci występował i reżyserował w Teatrze Polskim w Warszawie, wykładał ponadto w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Nagrywał płyty jako recytator^[1].