Artysta dramatyczny, recytator. Pracę artystyczną rozpoczął w 1920 r. w teatrach wileńskich – Polskim i Powszechnym. W sezonie 1921/1922 występował w warszawskim „Teatrze Praskim”, zaś w następnym sezonie w Teatrze Polskim oraz Małym. W 1925 r. grał w Teatrze im. Aleksandra Fredry, w zespole objazdowym Stanisławy Wysockiej „Rybałt” oraz teatrze Ćwiklińskiej i Fertnera. W 1928 r. został przyjęty do zespołu „Qui pro Quo” i grał tam do 1930 r. Później występował w „Bandzie” i Teatrze Aktora, zaś w latach 1936–1939 w teatrze „Ateneum”.

Podczas II wojny światowej był aktorem teatru „Jar”; wystąpił w antypolskim filmie niemieckim Heimkehr (1941 r.). Był doskonałym aktorem dramatycznym; obdarzonym szlachetnym głosem o pięknej dykcji, grającym w sposób naturalny, nowoczesny. Nagrywał płyty gramofonowe z recytacjami. Zginął podczas powstania warszawskiego^[1].