Dziennikarka, poetka, pisarka, dokumentalistka. Absolwentka Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku. W 1984 r. ukończyła Podyplomowe Studium Filologii Polskiej na Uniwersytecie Gdańskim, a w 1988 r. Podyplomowe Studium Dziennikarstwa i Edytorstwa, Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w szkolnictwie i prasie regionalnej na Pomorzu, m.in. w tygodniku Konfrontacje. Kierownik słupskiego oddziału Gońca Pomorskiego; współpracownik Koszalińskiej Rozgłośni Polskiego Radia. Od 1991 r. mieszka w Australii. W 2003 r. doktoryzowała się z zakresu slawistyki na na Macquarie University w Sydney.

Debiutowała w 1983 r. poezją na łamach Głosu Pomorza^[2]. Jest autorką kilkuset artykułów prasowych, które ukazały się w dziennikach i czasopismach krajowych i polonijnych, m.in.: w Kulturze (Paryż), Nowym Dzienniku (Nowy Jork), Dzienniku Polskim i Dzienniku Żołnierza (Londyn), Polityce (Warszawa), Głosie Pomorza (Koszalin-Słupsk), Konfrontacjach (Słupsk), Gryfie (Słupsk), Zbliżeniach (Słupsk), Gońcu Pomorskim (Koszalin), Kurierze Zachodnim (Perth), Tygodniku Polskim (Melbourne), Wiadomościach Polskich (Sydney), Ekspresie Wieczornym (Sydney).

Wydała zbiory wierszy: Lato w Surrey (1984), Śmierci nie moje (2002), Śmierci mi bliskie (2008). Spod jej pióra wyszła biografia Andrzej Chciuk. Pisarz z antypodów, (1999), monografia Kabaret Literacko-Satyryczny „Wesoła Kookaburra” (2004), praca O pół globu od domu. Obraz Polonii australijskiej w twórczości Andrzeja Chciuka, (2007). Edytowała spuściznę literacką Ludmiły Błotnickiej, Andrzeja Gawrońskiego i Krystyny Jackiewicz, listy Romana Gronowskiego oraz dziennik Władysława Noskowskiego^[2].