Wnuk Jana Bandyka. Został wywieziony na Sybir 10 lutego 1940 r. wraz z całą rodziną jako czternastoletni chłopiec. Miejscem ich deportacji był Syktywdyński Rejon Mechaniczny Lesopunkt 3 Uczastok Sidbar. Podczas pobytu w Komi pisał pamiętnik, który przechowała i przywiozła do Polski jego siostra Józefa. Pamiętnik przedstawia obraz terroru, nieludzkiego traktowania ludzi na zsyłce. Pamiętnik został przepisany przez Euegeniusza Ślusarczyka, wnuka Jana Bandyka, kuzyna Mieczysława Bandyka. Zostały naniesione poprawkami ortograficzne i gramatyczne oraz nieliczne nieliczne poprawki stylistyczne.

W zapiskach Mieczysława Bandyka znalazły się teksty następujących utworów:

„Tu na Sybirze”

„Smutno, tęskno nam teraz”

„Ojczyzno moja”

„Ojczyzno nasza, ziemio ukochana”

„Pieśń sybirska”

„Ciemno i głucho”

„Piosenka polska”^[1].