To jeden z najbardziej obiecujących polskich twórców muzyki elektronicznej (obok niego m.in.: Biliński, Daniel Bloom, Deliver, Tomasz Kubiak). El-muzyką zainteresował się w 1990 r. Wykonuje muzykę bliską transowej szkole berlińskiej (m.in.: Arcane, Klaus Schulze, Night Crawlers, Robert Schroeder, Tangerine Dream), techno-pop (m.in.: Electric Music, Exzakt, Komputer, Kraftwerk) oraz darkwave (m.in.: Deine Lakaien, Diary Of Dreams). Do tego wprowadza brzmienia dark-electro bliskie Dioramie i Inscape, choć za najlepszą płytę elektroniczną uważa Vangelisa Heaven And Hell.

Występował na wielu krajowych imprezach muzyki elektronicznej, m. in. na największym w Polsce festiwalu muzyki elektronicznej ZEF w Piszu w 1998 r., na Ambient Festival w Gorlicach w 2002 r. czy na Elektronicznych Pejzażach Muzycznych w Olsztynie w 2005 r. W drugiej połowie lat 90. założył zespół Geiger Box, grający muzykę electro i techno-pop, co udokumentował album i kilka składanek, jak: Songs of Hate and Devotion i trybut dla Depeche Mode pt. Mode in Poland. Nagrał trzy albumy solowe. W 1996 r. ukazał się Układ Słoneczny – Naszyjnik Boga. To pierwsza jego próba zbliżenia ku szkole berlińskiej, nawiązująca do tradycji klasycznego rocka elektronicznego. W 2000 r. nagrał album Sen paranoika, zawierający dwie transowe suity w stylu Tangerine Dream lat 70. Najlepszym dokonaniem artysty jest mroczna i nieprzewidywalna Analogy, płyta najlepiej oddająca jego poszukiwania na polu ambient-transu szkoły berlińskiej. Jest też autorem muzyki do baletu-spektaklu pt. Wg Pasji (1998 r.), którą skomponował dla Eksperymentalnego Studia Tańca Iwony Olszowskiej^[1].