Muzyk, absolwent Akademii Muzycznej w Warszawie. W sezonie 1977–78 pracował w orkiestrze Filharmonii Narodowej. W 1977 r. zdobył drugą nagrodę (pierwszej nie przyznano) w ogólnopolskim konkursie na utwór dla radiowej orkiestry „Studio-S1”. Od tego czasu współpracował z big bandem „Studio S1” prowadzonym przez Andrzeja Trzaskowskiego.

Ryszard Borowski interesuje się przede wszystkim muzyką dawną i jazzem. Współpracował z zespołami muzyki dawnej (Ars Nova, Collegio Antico, Lege Artis, Ars Antiqua, Dekameron, Bornus Consort, Camerata Cracovia, Dancerye, Concerto Polacco) specjalizując się w grze na kopiach dawnych instrumentów dętych. Przez kilka lat pracował w orkiestrze Warszawskiej Opery Kameralnej jako etatowy muzyk. W latach 1986–1991 pracował jako instrumentalista i aranżer (później także jako kompozytor i dyrygent) w Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji „Studio S-1”. Rezultatem tej współpracy było pojawienie się w bibliotece radiowej około stu partytur jego autorstwa.

Chętnie pracował z big bandami. W 1993 r. dyrygował orkiestrą Filharmonii Kieleckiej prowadząc zorkiestrowany przez siebie „Koncert Fortepianowy” Włodzimierza Pawlika. Jako kompozytor, aranżer i instrumentalista współpracuje z kwartetami: Prima Vista, Arundo i z kwintetami: I Solisti di Varsavia oraz Chamber Brass.

Jest także pedagogiem, pracuje w warszawskich szkołach muzycznych, przede wszystkim na Wydziale Jazzu Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Fryderyka Chopina. W latach 2006–2012 prowadził Big Band warszawskiej Akademii Muzycznej. W 2008 r. obronił pracę doktorską i otrzymał tytuł doktora na Uniwersytecie Muzycznym w Warszawie. Na tej uczelni prowadzi seminarium muzyki jazzowej oraz zajęcia z aranżacji i orkiestracji.

Jest autorem wielu artykułów i recenzji w prasie specjalistycznej. Przez ostatnie 25 lat współpracował i publikował na łamach takich pism jak: Jazz, Studio, Ruch Muzyczny, Jazz a Go Go, Jazzi Magazine, Jazz Forum. Opublikowana została też jego obszerna praca o amerykańskim kompozytorze i aranżerze Gilu Evansie.

Poza pracami teoretycznymi, kompozycjami i aranżacjami jest czynnie uprawiającym zawód instrumentalistą. W latach 2000–2001, 2003, a także 2013 w ankietach pisma Jazz Forum na najlepszego instrumentalistę jazzowego, był umieszczony na drugim miejscu w Polsce w kategorii fletu. Ma na swoim koncie wydanych pięć jazzowych płyt autorskich^[1].