Dziennikarz, satyryk, malarz i scenograf. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Uczył się także malarstwa w pracowni Arnolda Szyfmana przy Teatrze Polskim. Od 1935 r. pracował jako dziennikarz i grafik w „Wiadomościach Literackich”, gdzie prowadził rubrykę „Konkursy pana Grypsa”, w której łączył rysunek i fotomontaż z inteligentną zabawą słowną opartą na skojarzeniach. W czasie wojny pracował jako scenograf w Teatrze Miniatur we Lwowie oraz jako robotnik drogowy w Radomiu. W latach 1945–1968 był redaktorem naczelnym „Przekroju”. Pod jego kierunkiem tygodnik stał się jednym z głównych kulturotwórczych mediów promujących kulturę i dobry gust w Polsce oraz w krajach bloku wschodniego. W proteście przeciw antysemickiej polityce wyjechał do Paryża w 1968 r. Pracował tam dla dziennika „France-Soir”, w którym codziennie zamieszczał satyryczny rysunek komentujący aktualne sprawy. W 1970 r. powrócił do kraju i rozpoczął współpracę z czasopismem „Szpilki”, w którym w latach 1972–1979 prowadził autorską rubrykę „Franciszek i inni”. Pracował również jako tłumacz z języka francuskiego i scenograf, zajmując się jednocześnie własną twórczością artystyczną i malarską^[1].