Polska reporterka radiowa, autorka tekstu piosenki Siekiera, motyka. Po wybuchu II wojny światowej pracowała w szpitalu, a w 1941 r. związała się z Biurem Informacji i Propagandy Armii Krajowej. Jest współautorką konspiracyjnej broszury pt. Anegdoty i dowcipy wojenne, którą napisała na zlecenie szefa komórki „Sztuka” – Aleksandra Kamińskiego – z przeznaczeniem dla śpiewaków ulicznych. W 1942 r. została aresztowana przez gestapo i trafiła na Pawiak, a potem do obozu w Auschwitz. W 1944 r. została przeniesiona do obozu w Ravensbrück. Po zakończeniu wojny wyjechała do Szwecji, do Polski wróciła w 1947 r. Wtedy też rozpoczęła współpracę z Rozgłośnią Regionalną Polskiego Radia w Bydgoszczy, gdzie zajmowała się głównie tematyką związaną z twórczością ludową. Jej autorstwo tekstu jednej z najbardziej popularnych pieśni okupacyjnych zostało ustalone dopiero w 2010 r., gdy rodzina po zmarłej dziennikarce, odnalazła archiwalne pamiątki, z których jednoznacznie wynikało, że to właśnie Anna Jachnina napisała słowa piosenki^[1].