Polski generał, działacz polityczny, pedagog i poeta. Reprezentował postępowy nurt w poezji oświecenia. Na początku swojej działalności autorskiej tworzył utwory sentymentalne i żartobliwe, później skupił się na twórczości patriotycznej, zabarwionej libertynizmem. Jego najbardziej znane utwory to Chciało się Zosi jagódek, Do Stefana Batorego i Sprzeczki.

W 1783 r. został wykładowcą i wychowawcą na warszawskich uczelniach wojskowych, a od 1789 r. dowodził korpusem inżynierów w Wilnie. Uczestniczył w randze pułkownika w wojnie polsko-rosyjskiej w 1792 r., gdzie odznaczył się podczas obrony Brześcia nad Bugiem. Po konfederacji targowickiej podporządkował się nowym władzom kontynuując służbę w wojsku.

W czasie powstania kościuszkowskiego był czołowym przedstawicielem radykalnego nurtu jakobinów polskich. Zginął na krótko przed upadkiem powstania, broniąc reduty na atakowanej przez siły generała Aleksandra Suworowa warszawskiej Pradze. Imię generała Jakuba Jasińskiego nosi LXXII Liceum Ogólnokształcące im. gen. Jakuba Jasińskiego w Warszawie oraz ulica na Pradze Północ. Działacz został odznaczony orderem Virtuti Militari^[1].