Amerykański pianista jazzowy.

Po odbyciu studiów w zakresie muzyki klasycznej grał na fortepianie w szeregu swingowych zespołów, w tym w Al Cooper’s Savoy Sultans. W połowie lat 40. XX w. zafascynował go bebop i wspólne koncerty Charliem Parkerem, Maxem Roachem i Milesem Davisem.

Pod koniec dekady, jak też na początku lat 50. XX w., grał w zespołach Sonny’ego Stitta (1950–51) i Stana Getza (1949–53), potem zaczął prowadzić własne grupy.

Jego kariera przygasła nieco pod koniec lat 60. XX w., ale od 1972 r. był ponownie bardzo aktywny, wiele koncertując (zwłaszcza w Skandynawii; od 1978 r. mieszkał w Danii) i nagrywając dla kopenhaskiej firmy Steeplechase.

Był instrumentalistą pełnym lirycznej inwencji, ma na swym koncie sporo standardów, a jeden z nich, Jordu, wszedł do kanonu bebopowej klasyki^[1].