W latach 1957–1962 studiowała muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1965 r. jest etatowo związana z Instytutem Muzykologii UW. W latach 1974–79 pełniła funkcję wicedyrektora, a w 1988–2003 kierowała Zakładem Powszechnej Historii Muzyki Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pod jej kierunkiem powstały 73 prace magisterskie i 8 prac doktorskich. Jest autorką 30 recenzji prac na stopnie i tytuły naukowe oraz kwalifikacje II stopnia w szkolnictwie artystycznym. W roku akademickim 1993/94 była kontraktowym profesorem Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Gościnnie prowadziła szereg wykładów na innych polskich uniwersytetach, akademiach muzycznych, w licznych towarzystwach naukowych, na Uniwersytecie III wieku, kursach Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci Szczególnie Uzdolnionych, a także za granicą.

Od 2001 roku przewodnicząca Radzie Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina w Warszawie.

Dorobek naukowy prof. Ireny Poniatowskiej stanowi wiele książek, ponad sto artykułów naukowych publikowanych w najważniejszych periodykach muzycznych w Polsce i za granicą, wielkie hasła–artykuły w encyklopediach muzycznych, liczne recenzje, artykuły popularyzatorskie i sprawozdania.

Prof. Irena Poniatowska jest redaktorem, bądź współredaktorem szeregu cyklicznych wydawnictw muzykologicznych. Współpracuje także z wielkimi światowymi encyklopediami muzycznymi, m.in. niemiecką „Die Musik in Geschichte und Gegenwart” oraz angielską „The New Grove Dictionary of Music and Musicians”.

W piśmiennictwie naukowym prof. Ireny Poniatowskiej dominują prace poświęcone pianistyce, muzyce fortepianowej oraz Fryderykowi Chopinowi^[1].