Trzynastego grudnia roku pamiętnego

Wykluła się WRONa z jaja czerwonego.

Rozpoztarła skrzydła od Gdańska po Kraków

Wtrąciła za kraty niewinnych Polaków.

Rozpostarła skrzydła i klepie slogany,

Aż otworzył oczy naród oszukany.

Niewinni Polacy w więzieniach siedzieli,

Bo się o swój honor wreszcie upomnieli.

Że strzelać nie będzie WRONa obiecała

Tymczasem na Śląsku znów się krew polała.

Polacy, rodacy! Nie dajcie się nęcić

Trzeba Będzie wreszcie WRONie łeb ukręcić,

Śpiewa Polska cała, śpiewa naród cały,

Aż się WRONie pióra z dupy posypały.

Moi Państwo mili, prawda nie upadła.

Że tę głupią WRONę „Solidarność” zjadła.^[1]