Pierzynka jeszcze ciepła

Oczęta rozmarzone

Chyba był u niej Bebłacz

Ze swoim patefonem

A dwie ulice dalej

Cichutko skrzypią schody

Wnet zacznie się noc szaleństw

Z Bebłaczem wiecznie młodym

Ach, Bebłacz, słodki Bebłacz

Tęsknoty febra i chuć

Ach, Bebłacz, słodki Bebłacz

Wróć, by miłości nić znów snuć

Przez lufcik uchylony

Granice snu przekracza

Nie pytaj z której strony

Spodziewaj się Bebłacza

Wtórując małym grzeszkom

A nawet dużym grzechom

Sunie rozkoszy ścieżką

Nakręca swój patefon

Ach, Bebłacz, słodki Bebłacz

Tęsknoty febra i chuć

Ach, Bebłacz, słodki Bebłacz

Wróć, by miłości nić znów snuć^[1]