Po pierwszym śniadaniu

Biegniecie za metrem

Powrotny autobus zabiera was z pracy

Potem szybkie dobranoc i parę słów szeptem

Bez nadziei, że będzie inaczej.

Codzienne gazety, wieczorne dzienniki

Te same zajęcia w tych samych godzinach

Połykane co wieczór nasenne pastylki

Bardzo rzadkie wycieczki do kina.

A ja nie, po prostu nie

Mnie się to, mnie to się nie podoba

Niech się dzieje, niech dzieje się co chce

Nie pożyczam bo świat mi nie odda.

Ja to znam, po prostu znam

I nie będę

Nie będę następny

Który szuka, szuka choć wie,

Że labirynt jest wszędzie zamknięty.

Codziennie bez zmiany

I wczoraj i jutro, żyjecie dokładnie tak samo jak dziś

Nastawiacie jak zawsze budziki na siódmą

Bo musicie co rano gdzieś iść

Mówicie odmieniec, a brzmi jak skazany

A może to luksus żyć tylko pięć lat.

Sam to sobie wybrałem

Nie byłem naćpany

Czy ktoś spytał na jaki chcę świat

A ja nie, po prostu nie

Mnie się to, mnie to się nie podoba

Niech się dzieje, niech dzieje się co chce

Nie pożyczam bo świat mi nie odda.

Ja to znam, po prostu znam

I nie będę,

Nie będę następny

Który szuka, szuka choć wie,

Że labirynt jest wszędzie zamknięty.

Teraz śnię, po prostu śnię

W zmęczonej wyobraźni

W ogrodzie wewnątrz mnie

Skulony w moi śnie

Tylko to mi się zdarza naprawdę

Gdyby tak móc jeszcze raz

To zrobiłbym to samo

Odejdź już, zostaw mnie

Ja szukam w moim śnie

Gęstych traw kołyszących o zmierzchu

Ogrodów pełnych kwitów

Pełnych kwiatów po deszczu

Gęstych traw, kołyszących o zmierzchu

Ogrodów pełnych kwiatów

Pełnych kwiatów po deszczu^[1]