Pomyślcie chłopcy, co nam zostało

Świadkami byliśmy jak padło świata pół

Pamiętać, zapomnieć, śmiać się czy grać?

A jednak czegoś nam żal, czegoś nam żal

czegoś żal

Znów popłynęły nasze wspomnienia

Gdzieś tam po czwartej pustej butelce

Coraz to głębiej, głębiej do dna

Śmiać się czy płakać, śmiać się czy grać

Śmiać się czy grać, śmiać się czy grać

Dla nas przecież ten nieznaczący nic

Szary sen i kolorowe

wspomnienia zwyczajne tak, tak jak Bóg nam dał

Dla nas przecież te nieznaczące nic

Szare są i kolorowe...

Czasem tak dziwnie gdy patrzysz na mnie

I wtedy ja po prostu wiem

Ty chciałabyś by było jak dawniej

Bo czegoś nam, czegoś nam tu brak

czegoś nam tu brak, czegoś nam tu brak

czegoś brak, czegoś brak

ty nie płacz, tak... tak jak dawniej...

dlaczego tak...^[1]