A nie taki nas karbowy,

nie taki,

sprzuntninte jus do stodoły

i zgrobki.

A wyjdźze panie Kamocki

z pokoju,

porachujeze myndelecki

na polu.

A bo ich tam jus karbowy

rachował,

połowe se na buciki

zachowoł.

Kupił sobie, kupił sobie

buciki,

swojej zunie, swojej zunie

trzewiki.

Kupił dzieciom, kupił dzieciom

copecki,

za te pańskie, za te pańskie

snopecki.

A nic nie dać karbowemu,

nic nie dać,

bo chcioł z nami pod mendlami

figlować.

Obiecoł num, obiecoł num,

wódki dać,

a zeby go ze sekretu

nie wydać.

A my jego gorzołecki

nie chciały,

ino my go ze sekretu

wydały.^[1]