A u nasego dziedzica

zieluno podłoga,

oj schodzum ci sie tam ludzie

jak do Pana Boga.

A u nasego dziedzica

zielune obicie,

oj schodzum ci sie tam ludzie

na jadło na picie.

A u nasego pana

cerwune goździki,

a pan chodzi po salunie

zakrynco wunsiki.

A u nasego ci pana

zielune podwórze,

a mo nas pan ładnum żune

i piniundze duze.

A dobry nas pan, a dobry,

kiejby malinecka,

a nigdy un num nie powi

marnego słówecka.

A pan dziedzic wódke leje,

a pani się śmieje,

oj nie śmij sie syrce moje

Trunek sie rozleje.

A jus nie bede śpiewała,

jus to tymu kuniec,

a wszyscy sie spodziewomy,

sto złoty za winiec.

A sto złoty za tyn winiec,

a dwieście na groca,

a daleko to by sukać

takiego bogaca.^[1]