Takie dziś oczy mam niebieskie

jakby po walcu lub po chmurze,

taką mam w sercu kruchą łezkę

jak kropla, która rzeźbi różę...

Nie widać na mych smutnych włosach

śladu twej dłoni niecierpliwej,

nie słychać żalu w śpiewce kosa

i dobry Pan Bóg się nie dziwi.

Ach, nie mnie jednej,

ach, nie mnie jednej

to się zdarzyło – co się zdarzyło,

ach, czemuż tylko w rozmowie sennej

nie pamiętałam słowa: – Miłość?

Spoglądam w nieba abecadło,

wstyd zostawiłam na posłaniu,

czemuż nie przeszły mi przez gardło

te proste słowa o kochaniu?

Nie wprowadzajcie się z rzeczami

między wieczorem, a wieczorem,

jeśli te słowa o kochaniu

nie przyjdą na myśl w samą porę.

Ach, nie mnie jednej,

ach, nie mnie jednej

to się zdarzyło – co się zdarzyło,

ach, czemuż tylko w rozmowie sennej

nie pamiętałam słowa: – Miłość?^[1]