Ach, witomy, witomy,

tych nasych miłych gości

w tym dniu urocystym,

a i pełnym radości.

Nim złozymy tyn winiec,

co go na ryncach momy,

i o nasych sprawach,

a krótko zaśpiwomy.

A jest ci u nos sołtys,

hodowlom sie zajmuje

i innych zachynco,

som we wszystkim celuje.

Moze troche za mało

GS o nos paminto,

bo minsa, kiełbasy,

ni ma nawet od świnta

A ino pan naczelnik

poważanie nos traktuje,

moze od miesiunca,

jus droge nom buduje.

A my mu pomogomy,

a jak ino mozymy,

co dnia ze świtaniem,

a pospołem stajemy.

Kłaniomy wom sie nisko

dostojni gospodarze,

przyjmijcie tyn winiec,

a od Sitowy w darze.

Odbierzcie go od nos,

a i ustowcie w gminie,

niech nasa Sitowa

a w okolicy słynie.^[1]