Czasami patrzę w bezlitosne oczy lustra

Nieufnie badam milimetry snów

Szkicuję mapy, kroplą krwi powlekam usta

l badam prawdę podsłuchanych słów

A kiedy patrzę w Twoich oczu lustra

Trwożliwie słucham rytmu Twego snu

Uważnie czytam echa słów na Twoich ustach

Szukam ratunku w magii Twoich słów

Alchemia Twoich spojrzeń

Alchemio słów Alchemia

Twoich spojrzeń

Mów, mów

Alchemia słów

Gdzieś pod cieniutką taflą Twoich spojrzeń

Kłębią się nurty nieprzyjaznych rzek

Nieostre barwy, wyostrzone rysy wspomnień

Zdradliwe linie zaciskają się

A kiedy już nie zdołam się przed czasem ustrzec

Gdy kartografio wymknie mi się z rąk

To czy zagłuszysz wtedy słowo moich luster

l czy ugasisz ich palący wzrok?^[1]