Wiersz niesie głos

A spotyka go Muzyka

Wiersz czyni gest

Jakby do piosenki drzwi odmykał

Idą, i On

Na Jej tony – wiele „ale” ma

Choć Ona ma

Nie bez „ale” (ale) wiele zalet.

Ale tych „ale”!

La-la-la – la-la-la

I dalej

Ależ tu rytm ...

... mazy frazy i wdzięk blina

Ja – mówi Wiersz

– długo w tej piosence nie wytrzymam

Ależ tu rytm ...

... metafory – w słów studzience (i)

Muzyka łka –

–nie pobędę długo w tej piosence

Ale tych „ale”!

La-la-la – la-la-la

I dalej

Ja – mówi Wiersz

– nie układam myśli z sylab

Ciut dużo nut

Żadna myśl w tym rytmie nie wytrzyma

Wiem! Dobrze wiem

Pani ma „muzyczne zdanie” (i)

Ja zdanie mam –

– albo rozum, (chyba) albo taniec

Ale tych „ale”!

La-la-la – la-la-la

I dalej

Pan, Panie Wiersz, szybko załamuje ręce

ja, może też,

z przeproszeniem, jak ten

„jeż w sukience”

Bo, Panie Wiersz

Ja, bez taktu – mało umiem

Jak przyjdzie czas

Oj! Zatańczę (ci ja) i z rozumem

Ale tych „ale”!

La-la-la – la-la-la

I dalej

Wiersz niesie głos

A spotyka go Muzyka

Gust lubi gest

Na Jej tony – wiele „ale” ma

Choć ona ma

Nie bez „ale” (ale) wiele zalet

Ale tych „ale”!

La-la-la – la-la-la

I dalej^[1]