Trzyma zwiędłą różę w wazonie, bo czas

Nie ma dla niej wcale znaczenia

Mówią o niej dziwnie na mieście, to fakt

Biega boso w deszczu za tęczą, bo świat

Co dzień po swojemu chce zmieniać

Chodzi tylko tam gdzie zaniesie ją wiatr

Gdy w kałuży widzi własny cień

Cieszy się i głośno śpiewa

Na na na na na na na na na na naj

Czasem nocą znika, bo lubi się bać

Przy swojego oddechu dźwiękach

Nie zadaje pytań i błądzi wśród gwiazd

Często bez powodu zaczyna się śmiać

Wierzy w miłość tak jak w piosenkach

I nie myśli o tym co może się stać

Nawet jeśli życie to nie sen

Ona jeszcze o tym nie wie

Na na na na na na na na na na naj^[1]