tak długo jak możemy trwajmy
w tym całowaniu
w ust wędrowaniu coraz dalej
ciągle dalej
zbawmy się wzajem
tym całowaniem
wniebowstąpieniem
w siebie
samych
jak płatki śniegu nad wulkanem
twe ciche łkania
mój anioł stróż twe łono dla mnie
sam odsłania
więc niech się stanie
ten nasz sakrament
zbawmy się wzajem
nami
słowem i ciałem
niebem nad nami
lawą w ocean
Amen[1]
Bibliografia
1. |
http://www.ciechowski.art.pl/ |
