Tyle jest miejsca na tej ziemi

Czemu daleko, blisko stąd

Sny oderwane od korzeni

Ludzie śnią

Może to niebu jest za ciasno

Wśród naszych życzeń, próśb i skarg

Czemu nie można mieć na własność gwiazd

Anatewka, Anatewka

Ziemia, niebo, dom

To, co na zawsze już odchodzi

Chroni się w pieśni rzewny ton

Anatewka, Anatewka

Skrzypka tęskny śpiew

Starczy, że w nuty tchniesz swój oddech

Wrócisz, i nie wstydź się swych łez

Po co się muzyk jeszcze trudzi

Nigdy nie będzie już tu grał

Nie ma wesela, nie ma ludzi

Poszli w świat

W sercach unieśli jego granie

Motyw na długie, smutne dni

W smutku najdłużej żyje pamięć i...

Anatewka, Anatewka

Skrzypka tęskny śpiew

Starczy, że w nuty tchniesz swój oddech

Wrócisz, i nie wstydź się swych łez^[1]