Nocą słychać zmarłe miasta

Gęsi modlą się za Rzym

Cmentarz ledwie mchem porasta

A w powietrzach nowy dym

Głupcy świata bądźcie zdrowi

Rzeki toczą się na wspak

Ryba w darze rybakowi

Niesie w pysku nowy hak

Nerwy iskrzą, zęby rosną

Gdy żelastwo rusza w kosmos

Anioł Struś w panicznym strachu

Wtyka siwy łeb do piachu

Z dołu widać jak na dłoni

Atlantydy drugi brzeg

Zatopione słychać dzwony

Głodni modlą się o chleb

Nerwy iskrzą, zęby rosną

Gdy żelastwo rusza w kosmos

Anioł Struś w panicznym strachu

Wtyka siwy łeb do piachu

Anioł sarka na swą dolę

I pakuje aureolę, i pakuje aureolę

Nie ma świętych dla głupoty

Ja się zwalniam z tej roboty!^[1]