Oto płaczesz

po kątach trudno znaleźć

przyszły tydzień

linie proste falują –

zamiast kwadratów romb

w każdym głosie słychać

w całym bezwstydzie

Ostatecznego Dnia trąby

Otworzyły się oczy niebieskie

Otworzyły się oczy niebieskie

widzisz razem ze sklepową i Sąd

przenika się nawzajem tłum –

archanioły i ludzie

archanioły i ludzie

chmurne morze faluje przez ląd

ulicami skroś biegając w poprzek

suną mgliste rydwany

suną mgliste rydwany

pod wieczorem różowe błyskawice

to już grudzień

Otworzyły się oczy niebieskie

Otworzyły się oczy niebieskie

widzisz siebie – marynarza w Azji

a zarazem 5-letniego chłopca

na warszawskim podwórku

na warszawskim podwórku

i siebie przed maturą w gimnazjum

namnożyło się tych postaci

namnożyło się tych postaci

i stoją ogromnym tłumem

a wszystko to ty a wszystko to ty

a wszystko to ty a wszystko to ty

a wszystko to ty a wszystko to ty

a wszystko to ty a wszystko to ty

a wszystko to ty a wszystko to ty

a wszystko to ty a wszystko to ty

nie możesz tego objąć

szlifowanym w żelazie rozumem^[1]