Jak krople deszczu płyną ci dni,

wśród ścian znajomych szarzyzna śpi

i ziewa każdy kąt...

Wygodny fotel, książka i piec

nużą cię często, więc chciałbyś biec

i lecieć niby wędrowny ptak,

a jeśli śpiewa, to tak:

  W dalekim, sinym oceanie

  śpi archipelag w mgle.

  Pośród korali, w słonej pianie

  okręty tkwią na dnie.

  Kapitanowie siwobrodzi

  znaleźli tu swój ląd.

  Nie wsiądą nigdy już do łodzi

  i nie odpłyną stąd.

  Na próżno płonie słońce, dal urzeka

  i palmami szumi brzeg.

  Na próżno dzwoni nocą pieśń daleka,

  sennej fali słychać bieg.

  W dalekim, sinym oceanie

  okręty tkwią na dnie.

  W palmowym szumie, w słonej pianie

  śpi archipelag we mgle.^[1]