Ponad głową czysta smuga nieba

wsparta tylko o wierzchołki wzgórz,

w ostrym słońcu dzień jak krzyk dojrzewa,

pustą drogą pełznie żółty kurz.

A ty tylko pod nogami masz

asfaltowe łąki wielkich miast,

a ty tylko pod nogami masz

asfaltowe łąki wielkich miast.

Drogowskazy nad przydrożnym rowem

powyginał w różne strony wiatr,

horyzonty doścignięte wzrokiem,

giną w dali jak w obłoku ptak.

A ty tylko wokół siebie masz

asfaltowe łąki wielkich miast,

a ty tylko wokół siebie masz

asfaltowe łąki wielkich miast.

Przyjacielu, dokądkolwiek idę,

wracam tu, gdzie ziemi bije puls,

do tej drogi mojej i niczyjej,

do nadziei zielonego snu.

A ty tylko wokół siebie masz

asfaltowe łąki wielkich miast,

a ty tylko wokół siebie masz

asfaltowe łąki wielkich miast.^[1]