Jak astronauta pośród gwiazd

W srebrnej kapsule zwiedzam czas

Piękna istoto powiedz mi

Czy na Wenus polecimy tą kapsułą ja i ty

Znów próbowałaś dotknąć mnie

Zachodzi mgłą twój szklany hełm

Napinasz czułki jeszcze raz

Wszystko na nic twój skafander srebrny ciągle dzieli nas

Drugie śniadanie w celofanie

Jak astronautka pośród gwiazd

Już bez skafandra zwiedzasz czas

Piękna istoto powiedz czy

Znów na Wenus polecimy tą kapsułą ja i ty

Naprawdę głupio zakochałem się^[1]