Więcej żądasz, więcej masz – taki jest prawdziwy świat

I nie wiem czy to zmienisz

Więcej kochasz, więcej dasz, miłość ktoś zamieni Ci w płacz

I tak na całej Ziemi

Może lepiej nie wiedzieć, że masz tylko siebie

Może lepiej się łudzić, że Bóg był jednym z ludzi

Może lepiej nie wiedzieć, że masz tylko siebie

Łatwiej karmić się prawdą, że On jest – tylko zasnął

Zagubiona w lesie słów

Tak jak dziecko co szuka snu, płakałam kiedy brakło sił

Serce kiedyś jak ze szkła, dziś jak hartowana stal

Już nie modlę się tylko czasem krzyczę, krzyczę...

Może lepiej nie wiedzieć....

Więcej żądasz, więcej masz, więcej kochasz, więcej dasz

Tego nikt nie zmieni

Proszę przytul mocno mnie i ukołysz przerwany sen

Śniłam o nadziei...^[1]